En dat is...

Een jaar lang geblogd; 18 april 2011 ben ik met deze blog begonnen! En als ik heel eerlijk ben, ben ik daar supertrots op.

De naam is een beetje toevallig tot stand gekomen. Ik realiseerde me pas achteraf dat ik dan eigenlijk ook wel iedere dag over iets moois moest schrijven! Dat heb ik nu dus gedaan (en eigenlijk al 1 jaar en 1 dag, want het was schrikkeljaar...).

Ik kan er ook enorm van genieten om door mijn archiefje te bladeren: er is ook echt zoveel moois te zien. En dat hoeven helemaal geen grote dingen te zijn; schoonheid zit vooral ook in de kleine geluksmomentjes op een dag.

Ik ga zeker door met mijn blog, maar het zal meer een "bijna iedere dag iets moois"blog worden. Als je niets wil missen, volg me dan via twitter; ik plaats altijd een berichtje als er iets nieuws op mijn blog staat. Ook kun je me natuurlijk via email volgen, dan krijg je ook automatisch een berichtje met het laatste nieuws.

Nu na een jaar lang iedere dag bloggen, zou ik ook wel eens graag van jullie horen welke berichtjes jullie met het meeste plezier lezen. De kleine, maar bijzondere alledaagse dingetjes, kunst, interieur en vormgeving, architectuur, vakantieadresjes, feest etc.... Ik ben echt heel benieuwd!

Zelf heb ik het meeste plezier in de what's in the nameberichtjes (kijk maar bij het betreffende label). Ik houd enorm van spelen met taal en vind het helemaal leuk om het ook nog eens te verbeelden. Ook aan het maken van de kleurdagen deze zomer heb ik veel plezier beleefd. Nog steeds maak ik veel foto's van specifieke kleuren; ik kan ze vast nog wel een keer ergens voor gebruiken.

Oh, en voor diegenen die van lijstjes houden: mijn meest gelezen blog is over de tentoonstelling over Hundertwasser hier in Den Bosch (je kunt trouwens nog steeds gaan!), op nummer 2 de dag van de leidsters met de leuke geknutselde letters en op nummer 3 mijn allereerste blog: bloesem. De meeste lezers komen uit Nederland, gevolgd door de Verenigde Staten en België (opvallend hoog staat trouwens ook Rusland). En als ik zo af en toe eens tussendoor keek naar de landen waar ik gelezen wordt, kwam ik de meest exotische landen tegen. Heel bijzonder vind ik dat.Ik heb ook steeds meer lezers gekregen. Door mijn blog zijn er mensen op mijn pad gekomen die ik anders niet had ontmoet. Terugkijkend op dit jaar kan ik dan ook concluderen dat mijn blog zelf mij heel veel moois heeft gebracht!

Tot slot voor al mijn trouwe -bijna iedere dag- lezers: dank je wel dat jullie mij zo volgen. Ik hoop dat ik vaak een glimlach op jullie gezicht heb kunnen toveren of heb kunnen inspireren met een leuk idee.

Lieve groeten
Yvonne

lente-ontbijt

Op de school van mijn kinderen is het traditie om voor elkaar een lente-ontbijt te maken. Iedereen versiert dan voor een kindje in de klas een hele mooie doos. Er is hard geknutseld afgelopen week en dit is het resultaat: stippels, een stranddoos met onderwaterdeel (zelfs met duikboot!) en kleuterfantasie. Vol trots (en spanning om wat zij zouden krijgen) gingen ze vandaag naar school.
Leuk!

Dom?

Nee, heel erg leuk! In een café in Utrecht -Toque Toque- kregen we dit borrelplankje in de vorm van de Dom.

trots

Een heerlijk genietmomentje: met mijn dochter -die net haar eerste pianolessen heeft gehad- een quatre mains-liedje spelen. Zo mooi klonk het! Stralend zat ze naast me (of ik naast haar?)

Engelen bestaan!

Deze hele bijzondere cappuccino heb ik gisteren op de Tefaf gedronken; niet alleen kunst om te kijken, maar dus ook om te drinken!

Overigens, ik denk echt dat dit het beschermengeltje is geweest dat mij gisteren ook echt heeft geholpen. Ik heb sterk de indruk dat ik door een toevallige samenloop van omstandigheden een inbraak bij mij thuis heb verijdeld. En een paar uur later kreeg ik deze cappuccino: toeval?

geluk past in een doosje...

Dit bijzondere cadeautje heb ik gekregen: op momenten waarop ik wel wat geluk kan gebruiken kan ik mij door een rolletje met een wijze spreuk laten inspireren.

overdonderd

Gisteren had ik mijn afscheidsborrel van mijn baan bij de provincie Noord-Brabant en ik moet zeggen dat ik nog steeds een beetje overdonderd ben van alle lieve woorden, mooie bloemen -ik waan me in een bloemenstalletje hier thuis-, cadeaus en kaartjes! En wat was het gezellig! Het geeft een bijzonder gevoel dat zij voor mij gekomen zijn en het was heerlijk om zo in het eerste voorjaarszonnetje nog een keer mijn collega's te zien.



De titel van dit boek sprong er voor mij echt uit en vraagt er om om op mijn blog te plaatsen: "dit wordt jouw jaar!" Ik had het mij ook voorgenomen voor 2012 en nu, ruim 2 maanden op weg, moet ik zeggen dat het al aardig vorm begint te krijgen!

Het paradijs binnen handbereik...

Tijdens een wandelingetje door de binnenstad kwam ik opeens dit straatje tegen. Hoe zou het zijn om daar te wonen?

de lente komt er aan!

Wat is het heerlijk vandaag, het voelt echt als lente. Ik ben de hele dag buiten geweest en heb van het zonnetje genoten. En dat het lente wordt zie je ook aan de krokussen overal. Zo mooi!

je plukt er al de bloempjes af...

Ik heb een leuk projectje bedacht waarvoor ik veel bloemen nodig heb, maar dan zonder steel. Vandaag heb ik allemaal gerbera's gekocht en afgeknipt en nadat ze hun dienst voor mijn projectje hadden bewezen, kwamen ze op dit bord terecht. Ziet er vrolijk uit toch?
Oh, en voor mijn projectje geldt: wordt vervolgd.

Voor de laatste keer

fietste ik vandaag mijn vaste route van werk naar huis; ik ga met een nieuwe baan beginnen. Voor de laatste keer op mijn route fietste ik dus ook langs "de schroef" en vandaag ben ik maar eens afgestapt om een paar foto's te maken.

Toevallig hoorde ik laatst dat deze schroef -de schroef van Archimedes- is ontworpen door Tony Cragg, een Engelse beeldhouwer en hoorde ik tegelijkertijd over andere werken van hem die mij aanspraken. Deze vind ik bijvoorbeeld erg mooi: "Britain seen from the north". Het komt -net als deze foto- uit de Tate collectie. Het bestaat uit allemaal losse onderdelen.

En toen ik op internet eens wat meer werk van hem aan het bekijken was, bedacht ik dat ook dit werk wel eens van hem zou kunnen zijn. Ik heb het gezien in de Kunsthal tijdens een expositie van de Caldiccollectie.

Ik heb het nagezocht en en het klopt inderdaad. Het werk heet Blue Horn.

Grappig, zo'n ontdekking; ik ken de schroef namelijk al jaren. Het is een trouw, altijd- behalve bij vorst!- maar ronddraaiend element in Den Bosch. Mooi om te zien hoe het water eindeloos omhoog wordt gedraaid en weer naar beneden valt. Maar ik zou het niet in verband hebben gebracht met de andere werken die ik net heb genoemd.

Weer wat geleerd!

Lol(ly)!

Schrijven over kunst, vormgeving en architectuur doe ik graag, maar er zijn ook van die heerlijke alledaagse dingen die een dag bijzonder maken. Zo heb ik vandaag zo moeten lachen om een paar mooie uitspraken van mijn kinderen.

"Is je lolly lekker?" vroeg ik aan mijn zoontje van 3. "Ja!, hij smaakt naar papegaai!

En nog meer prietpraat:
Mijn dochter had pijn aan haar voet. "Welke voet is het? Links of rechts?
"Dat weet ik niet, maar het is bij mijn linkerhand!"

in de soep!

Geïnspireerd door het koude winterweer en Andy Warhol. In zijn tijd bestonden er vast nog geen pakken soep. Wat zou hij daar mee gedaan hebben?
De foto van de Campbell's soup is van de site van het MoMa.

Theekan

maar koffie ook!

Opeens schoot dit zinnetje door mijn hoofd toen ik aan de thee zat. Vond het zelf erg grappig. En ja, wat doe je dan als je een blog hebt? Foto maken en een berichtje plaatsen!

IJspret

Vandaag veel ijspret: een stralende zon, ijskoude lucht, mooi ijs; het is perfect nu. Ik kan maar geen genoeg krijgen van deze winterse dagen. Heerlijk om het geluid van krassende schaatsen op het ijs te horen. Bijzonder ook met een kleine bambi die dapper voor de eerste keer probeerde te schaatsen. Na afloop lekkere warme chocolademelk (dank je Elke!).

winterwonderland

winterpret

Wat een heerlijke dag! Eerst hebben we lekker lang naar de vallende sneeuwvlokjes zitten turen ("net poedersuiker", "hé een hele dikke", "je wordt er duizelig van"), en toen er genoeg sneeuw lag, hebben we de sleeën tevoorschijn gehaald en zijn we op zoek gegaan naar het mooiste hellinkje in de buurt. Heerlijk om naar beneden te glijden (en niet alleen voor de kinderen!) Ik heb zo vreselijk gelachen om ieders capriolen! En wat is het mooi overal!



Bij dit weer hoort dan eigenlijk ook wel een heerlijk stoofpotje. Ik was het al de hele week van plan, maar vanavond is het me pas gelukt dit kippetje met pruimen en kaneel in de pan te krijgen (lekker! voor recept zie de laatste delicious)

En de winnaar is...

winter

Ik houd echt enorm van de afwisseling tussen de seizoenen. Het is nu ook weer zo bijzonder mooi buiten!



De sneeuw zorgt voor mooie structuren, leuk voor spoorzoekertje!

Barst maar!

Wat doe je als een bord kapot is gevallen? Weggooien? Je zou het ook kunnen repareren met gouden lijm. Ik zag het tijdens de Dutch Design Week en ik vind het resultaat heel verrassend. In plaats van dat het bord er weer perfect uit moet zien, benadruk je met deze gouden lijm juist dat je de scherven weer aan elkaar hebt geplakt. Het schijnt heel eenvoudig te zijn, misschien zelfs een idee voor een kinderfeestje?

De gouden lijm zit in de new kintsugi repair kit en is van Humade.