kunstspeeltuin

Prachtig, deze Jardin d'émail van Jean Dubuffet in de beeldentuin van het Kröller Müller museum. En wat deze kunsttuin extra bijzonder maakt is dat je er naar hartenlust rondjes kunt rennen en op kunt klimmen en klauteren. Dat kun je niet zo vaak op een kunstwerk, en -een leuke gedachte- daarmee word je eigenlijk ook onderdeel van de kunst.

Museum De Pont

Eerder heb ik al geschreven over museum De Pont in Tilburg waar nu een speciale tentoonstelling van Ai Wei Wei is, maar... er is meer te zien.

Gerhard Richter, Abstraktes Bild (120 werken)



Jan Dibbets, four windows (hier dan maar 2 afgebeeld...) Het effect van deze werken vond ik heel bijzonder. De ramen nodigen enorm uit om er door heen te kijken.

Bernard Frize, Suite Segond, SF N5

Paul Panhuysen

kan ik hier munt uit slaan?

Op bezoek bij het geldmuseum in Utrecht; de aanleiding is een spreekbeurt die mijn oudste dochter met een vriendinnetje over de euro gaat houden. Het geldmuseum is gevestigd in het gebouw van de Nederlandse munt (nu dan dus de euro). De weg er naar toe is eenvoudig te vinden: volg de guldens, rijksdaalders, kwartjes, dubbeltjes, stuivers en centen. Mijn kinderen zijn na januari 2002 geboren, met de start van het eurotijdperk. Zij kennen de gulden helemaal niet!

Voor de kinderen is er in het geldmuseum ontzettend veel te doen: puzzeltocht aan de hand waarvan je allerlei informatie over het maken van geld krijgt, zelf een munt slaan en heel veel leuke spelletjes en opdrachten. We mochten o.a. bieden in een veiling, gokken op een automaat (en echt geld winnen!) en een eigen bankbiljet maken. We hebben niet eens alles kunnen bezichtigen, zoveel keuze was er!

je weet niet wat je ziet!

In museum de Pont in Tilburg staat deze enorme spiegel van Anish Kapoor. Elke beweging die je maakt laat een bijzonder beeld zien. Fantastisch ook om te zien hoe de bezoekers op deze spiegel reageren en zich verbazen. Ik raakte niet uitgekeken op dit werk van Kapoor!

Ai Wei Wei in museum de Pont

Bij mijn colleges kunstgeschiedenis hoort ook elk semester een excursie. Deze keer is het een bezoek aan museum de Pont in Tilburg geworden waar tot 24 juni een tentoonstelling met werk van de Chinese kunstenaar Ai Wei Wei is te zien. Deze zonnebloempitten zijn heel bijzonder: miljoenen met de hand beschilderde (!) porseleinen pitten.

Ai Wei Wei werd geïnspireerd door Marcel Duchamp: met bestaande voorwerpen kun je ook kunst maken, zoals hij deed met deze kleerhanger en deze krukjes. Van 42 fietsen maakte Ai Wei Wei een carrousel.

Een bezoek aan de Pont is een absolute aanrader (en overigens niet alleen vanwege het werk van Ai Wei Wei, maar daarover een andere keer meer...)

Voor de laatste keer

fietste ik vandaag mijn vaste route van werk naar huis; ik ga met een nieuwe baan beginnen. Voor de laatste keer op mijn route fietste ik dus ook langs "de schroef" en vandaag ben ik maar eens afgestapt om een paar foto's te maken.

Toevallig hoorde ik laatst dat deze schroef -de schroef van Archimedes- is ontworpen door Tony Cragg, een Engelse beeldhouwer en hoorde ik tegelijkertijd over andere werken van hem die mij aanspraken. Deze vind ik bijvoorbeeld erg mooi: "Britain seen from the north". Het komt -net als deze foto- uit de Tate collectie. Het bestaat uit allemaal losse onderdelen.

En toen ik op internet eens wat meer werk van hem aan het bekijken was, bedacht ik dat ook dit werk wel eens van hem zou kunnen zijn. Ik heb het gezien in de Kunsthal tijdens een expositie van de Caldiccollectie.

Ik heb het nagezocht en en het klopt inderdaad. Het werk heet Blue Horn.

Grappig, zo'n ontdekking; ik ken de schroef namelijk al jaren. Het is een trouw, altijd- behalve bij vorst!- maar ronddraaiend element in Den Bosch. Mooi om te zien hoe het water eindeloos omhoog wordt gedraaid en weer naar beneden valt. Maar ik zou het niet in verband hebben gebracht met de andere werken die ik net heb genoemd.

Weer wat geleerd!

heel Stijlvol

In het gemeentemuseum in Den Haag zijn prachtige werken van Mondriaan en andere kunstenaars van de "de Stijlgroep" te zien.

Piet Mondriaan, compositie met rood, blauw, zwart, geel en grijs

Theo van Doesburg, contra-compositie XVI

Piet Mondriaan, Victory Boogie Woogie

Een mooi verhaal blijf ik vinden dat Theo van Doesburg en Mondriaan ruzie kregen over het al dan niet schuin afbeelden van de vlakken en lijnen. Het leidde zelfs tot een breuk tussen hen. In de Victory Boogie Woogie heeft Mondriaan wel met schuine lijnen gewerkt, maar door het schilderij in een hoek van 90 graden op te hangen, zijn ze alsnog recht!

Snoep verstandig

Zet het op je hoofd!

Erg leuk deze maskers van Damien Poulain. Hij heeft ze samen met Jamin ontwikkel. Ik zag ze bij de tentoonstelling Graphic Detour in het MOTI in Breda.



De tentoonstelling is inmiddels afgelopen.

Een hip(po) tapijtje

Ontworpen door Rodrigo Solórzano, in smenwerking met Desso. Ik zag het in Breda in het Museum of the image (MOTI) bij de tentoonstelling The Popup Generation.

Ik stond hier met een grote glimlach op mijn gezicht naar te kijken. Wat mij betreft heel duidelijk een pop up!
Rodrigo Solórzano

Supermart

In het Museum of the Image -MOTI- in Breda is nu een supermarkt te zien die helemaal op kleur is ingericht: de supermart. De tentoonstelling draait om de verpakking als kunst. Veel producten zijn bijzonder vormgegeven, maar in het dagelijks gebruik valt mij dat niet meer altijd zo op. Leuk om eens stil te staan bij de vraag waar je je door laat verleiden -en wat voor moeite daar voor is gedaan!- als je in de winkel staat en je boodschappenwagentje vol laadt.

De ogen van Van Dongen

Met een vriendin ben ik in 2010 naar de tentoonstelling 'Matisse tot Malevich' in de hermitage in Amsterdam geweest. Ik was toen erg onder de indruk van het schilderij 'vrouw met zwarte hoed' van Kees van Dongen. Het was mijn eerste kennismaking met zijn werk; ik werd getroffen door haar ogen. Die zijn zo bijzonder geschilderd!

Heel toevallig werd een aantal maanden later de tentoonstelling 'de grote ogen van Kees Van Dongen' in museum Boijmans van Beuningen geopend: heel veel schilderijen met allemaal de voor Van Dongen zo kenmerkende ogen. Daar moesten wij natuurlijk naar toe!

Vinger op de wang, 65 x 54 cm

We hebben in het Boijmans een lezing over het werk van Van Dongen van museumdirecteur Sjarel Ex en Anita Hopmans, de conservator van deze tentoonstelling bijgewoond. De verhalen over het leven van Van Dongen en zijn ontwikkeling als kunstenaar vond ik erg interessant. Het was vooral ook erg boeiend om te horen hoe deze tentoonstelling tot stand is gekomen. Er is veel speurwerk verricht om er achter te komen waar de verschillende werken van Van Dongen zijn, vervolgens moesten ze de eigenaar nog zo ver zien te krijgen om mee te werken aan deze tentoontstelling en dus het schilderij tijdelijk uit te lenen.

Trinidad Fernandez, 100 x 81,2 cm

Wat zou ik graag door Van Dongen zijn geschilderd en van die prachtige ogen krijgen!

Om meerdere redenen was dit een hele bijzondere dag voor mij, precies een jaar geleden.

Daar is wel een mouw aan te breien...

Waar?
In het Audax textielmuseum in Tilburg.



Er was een mooie tentoonstelling -I Fabric- met werk van diverse ontwerpers. Leuk: glow in the dark jurken (je kon er met een lampje op schijnen), stoffen waar je zo een jurk van lady Gaga van zou kunnen maken en veel andere bijzondere textielbewerkingen.

In het textiellab konden de kinderen deze verschillende bewerkingen onderzoeken: wat is laseren, breien, weven, tuften en printen? Ze hebben zelf aan de breimachine een stuk gebreid en daar een mooie sjaal van meegekregen. Speciaal voor mijn dochter -die iedereen het hemd van het lijf vroeg over alle technieken- werd ook een speciale laserprint gemaakt. Langzaam zagen we een bekend meisje tevoorschijn komen: het meisje met de parel van Vermeer (zie ook mijn blog van 25 oktober 2011)

Wij werden door alle medewerkers zo vriendelijk te woord gestaan. Iedereen sprak ook met zo veel enthousiasme over hun werk. We raakten o.a. in gesprek met iemand die een kleed aan het tuften was. Hij heeft daar een mooie demonstratie van gegeven. Vol trots vertelde hij dat hij eerder ook kleden voor Marc Mulders heeft getuft; een proces van 1,5 jaar voor één kleed. We hebben foto's van het resultaat gezien: prachtig.

Ondertussen rolde een stuk stof van de weefmachine, ontworpen door een studente van de mode-academie. Wat moet dat mooi zijn als je iets hebt bedacht en het dan daadwerkelijk vast kunt houden! Op weer andere plaatsen werd een groot doek geprint en gewerkt aan bijzondere mutsen.



Ik vond de kleuren overal zo prachtig.
En van het museumcafé word je helemaal vrolijk: bijzondere banken ontworpen door Bert Jan Pot en de versiering is van Wieki Somers.

Kunst met kinderogen

In het Gemeentemuseum in Den Haag is t/m 29 januari 2012 de tentoonstelling "Parijs, stad van de moderne kunst 1900-1960" te zien. De schilderijen zijn afkomstig uit het Centre Pompidou.

Ik was er met mijn gezin en mijn jongste dochter had er echt zin in om samen de schilderijen te bekijken. Per ruimte vroeg ik haar welke schilderijen ze het mooiste vond en dan liet ik haar vertellen wat ze zag. Dat gaf heel verrassende inzichten!

"Dit is een botsing van fietsen en de mensen staan gezellig te kletsen."
Fernand Léger, de vrijetijdsbesteding- hommage aan Louis David.

"Allemaal muziekinstrumenten - een harp, sambabal, stokjes die je op elkaar kunt slaan- en mensen die muziek maken".
Wassily Kandinsky, geordende opeenhoping (veelkleurig ensemble)

"Een prinses achter een gordijn".
Hans Hartung, T.1956-14

"Een auto die is gebotst en nu op zijn kantje ligt".
Bram van Velde, zonder titel.

"Een meisje met een hoepel en toen heeft de kunstenaar er allemaal blokjes van gemaakt".
Pablo Picasso, meisje met hoepel.

En deze spreekt natuurlijk voor zich. Robert Delaunay heeft deze Eiffeltoren geschilderd. Het is het beeld van deze tentoonstelling.

We hebben ontzettend veel plezier gehad bij deze tentoonstelling. Mijn dochter raakte ook steeds meer op dreef en had op een bepaald moment bij elk schilderij in de ruimte een passend commentaar. Ik heb er erg van genoten!