Mijn bloemenmeisje

Vandaag is mijn jongste dochter jarig: 8 jaar is ze geworden!

Voor haar traktatie op school hebben we heel veel bloemen geknutseld; ze wilde graag bloemenmeisje zijn.

Onder de bloem zit een plakje peperkoek en die hebben we op een satestokje geprikt. Het resultaat: een enorme bos bloemen en een stralend bloemenmeisje!

je plukt er al de bloempjes af...

Ik heb een leuk projectje bedacht waarvoor ik veel bloemen nodig heb, maar dan zonder steel. Vandaag heb ik allemaal gerbera's gekocht en afgeknipt en nadat ze hun dienst voor mijn projectje hadden bewezen, kwamen ze op dit bord terecht. Ziet er vrolijk uit toch?
Oh, en voor mijn projectje geldt: wordt vervolgd.

gevonden!

Daar was het opeens: een afbeelding van een prachtig schilderij dat ik eerder in de foundation Beyeler in Basel heb gezien. Ik had alleen de naam van de kunstenaar niet goed onthouden en het was me daarom niet eerder gelukt om foto's te zoeken. Ik herinnerde mij een enorm groot werk dat bestond uit allemaal vakjes in verschillende kleuren. Ondanks de bonte kleuren, straalde het ook een grote rust uit. Het hing in Beyeler in een schitterende, lichte, zaal met uitzicht over het water buiten; het beeld samen was zo mooi! Ik ben tijdens mijn bezoek verschillende keren teruggelopen.

Afgelopen maandag, tijdens één van mijn colleges kunstgeschiedenis, verscheen mijn herinnering opeens, geheel onverwacht, groot voor me op het scherm. En de naam van de kunstenaar: Gerhard Richter!

Dit is het schilderij: '256 kleuren' heet het. Het is 222 x 414 cm.

Hij heeft meer van deze werken gemaakt: 1024 kleuren, 4900 (!) kleuren. Ik las dat hij ook een raam in de dom in Keulen heeft ontworpen volgens ditzelfde idee. Prachtig lijkt me dat en een bezoek aan Keulen staat vanaf nu op mijn lijstje!

De foto heb ik gevonden op de site van www.arttattler.com

De foundation Beyeler is overigens een aanrader om te bezoeken. Het is gevestigd in een door Renzo Piano ontworpen gebouw dat heel mooi samengaat met de natuur. Wij zijn er op doorreis naar Italië geweest in combinatie met een bezoek aan het Vitrahuis in Weil am Rhein (zie mijn berichten op 8 mei 2011 en 14 mei 2011). Deze plaatsen liggen maar 10 minuten van elkaar vandaan.

klokHUIS

Al heel lang stond een bezoek aan het klokHUIS in Almere hoog op het verlanglijstje van de kinderen. En vandaag was het dan zover...

Dit bijzondere huis is ontworpen door kinderen. Een meisje wilde heel graag in een grote roze taart wonen. Een ander wilde heel graag een hele grote keuken in de vorm van een slakkenhuis. Of wat dacht je van slapen in een boomhut terwijl je boven je naar zwemmende visjes kunt kijken en lekker in bad liggen en tegelijk de sterren bestuderen? In het klokHUIS zijn al deze wensen aan de hand van de kindertekeningen door architect Jord den Hollander gerealiseerd.



Duurzaamheid staat centraal in het klokHUIS. We kregen een rondleiding waarin ons dat allemaal werd uitgelegd: wind- en zonne-energie, isolatie, waterreservoirs zodat je met regenwater de wc door kunt spoelen en nog veel meer interessante duurzaamheidsweetjes.

Fantastisch dat al die mooie ideeën van kinderen geresulteerd hebben in dit ontzettend bijzondere huis!

Oh, en we gingen naar buiten via de nooduitgang: de glijbaan!



Voor meer informatie over het klokHUIS: kijk op www.kindercasla.nl.

geletterd

Supermart

In het Museum of the Image -MOTI- in Breda is nu een supermarkt te zien die helemaal op kleur is ingericht: de supermart. De tentoonstelling draait om de verpakking als kunst. Veel producten zijn bijzonder vormgegeven, maar in het dagelijks gebruik valt mij dat niet meer altijd zo op. Leuk om eens stil te staan bij de vraag waar je je door laat verleiden -en wat voor moeite daar voor is gedaan!- als je in de winkel staat en je boodschappenwagentje vol laadt.

Ping en Pong

Ping en Pong speelden pingpong
Pang! zei de pingpongbal
Ping die zei dat Pong het deed
Maar Pong zei nee het was Ping
en Pong speelden pingpong...

Dit is een liedje dat bij ons veel (en langdurig!) wordt gezongen. Ik moest er aan denken toen ik deze ballenbak zag.

driekoningen

Eigenlijk is het natuurlijk al driekoningen geweest, maar gisteren kwamen de driekoningen pas naar Den Bosch. Op de markt verzamelden zich veel kinderen met de mooiste lampionnetjes en toen het donker werd liepen we in een grote optocht met de driekoningen op kamelen langs het stadhuis naar de Sint Jan. Ieder jaar weer een vrolijk gezicht.

Daar is wel een mouw aan te breien...

Waar?
In het Audax textielmuseum in Tilburg.



Er was een mooie tentoonstelling -I Fabric- met werk van diverse ontwerpers. Leuk: glow in the dark jurken (je kon er met een lampje op schijnen), stoffen waar je zo een jurk van lady Gaga van zou kunnen maken en veel andere bijzondere textielbewerkingen.

In het textiellab konden de kinderen deze verschillende bewerkingen onderzoeken: wat is laseren, breien, weven, tuften en printen? Ze hebben zelf aan de breimachine een stuk gebreid en daar een mooie sjaal van meegekregen. Speciaal voor mijn dochter -die iedereen het hemd van het lijf vroeg over alle technieken- werd ook een speciale laserprint gemaakt. Langzaam zagen we een bekend meisje tevoorschijn komen: het meisje met de parel van Vermeer (zie ook mijn blog van 25 oktober 2011)

Wij werden door alle medewerkers zo vriendelijk te woord gestaan. Iedereen sprak ook met zo veel enthousiasme over hun werk. We raakten o.a. in gesprek met iemand die een kleed aan het tuften was. Hij heeft daar een mooie demonstratie van gegeven. Vol trots vertelde hij dat hij eerder ook kleden voor Marc Mulders heeft getuft; een proces van 1,5 jaar voor één kleed. We hebben foto's van het resultaat gezien: prachtig.

Ondertussen rolde een stuk stof van de weefmachine, ontworpen door een studente van de mode-academie. Wat moet dat mooi zijn als je iets hebt bedacht en het dan daadwerkelijk vast kunt houden! Op weer andere plaatsen werd een groot doek geprint en gewerkt aan bijzondere mutsen.



Ik vond de kleuren overal zo prachtig.
En van het museumcafé word je helemaal vrolijk: bijzondere banken ontworpen door Bert Jan Pot en de versiering is van Wieki Somers.

wereldeters

Een goede vriendin van mij tipte mij over dit boek: Wereldeters van Marjolein de Vlaam. Het is een kookboek voor kinderen, maar dan net even anders. Ik verwachtte allerlei recepten voor gerechten die kinderen lekker vinden, maar het koken zelf is eigenlijk maar bijzaak. Het is vooral een boek over eten en bevat heel veel informatie met leuke weetjes over verschillende landen waar de heerlijkste gerechten vandaan komen: o.a. Italië, Spanje, Marokko, Mexico, India. Wij hebben laatst boboti uit Zuid-Afrika gegeten. Die hadden we uiteraard samen klaargemaakt, maar het leukste was om alles over Zuid-Afrika te lezen. We hebben zo gelachen om de Zuid-Afrikaanse woorden die opgenomen waren: een kleefbroek voor legging, stokkielekker voor lolly en we hebben de tafel met breekgoed -servies- gedekt. Ze leerden over de Apartheid en de big five. Echt zo ontzettend leuk om op deze manier samen over eten en verschillende culturen te praten. Bij het boek zitten paspoorten en stickers. Als je iets van een land hebt geleerd en geproefd, mag je een sticker plakken en dat werkte; zelfs voor onze jongste zoon die normaal alleen maar worst eet! Er staan ook schitterende foto's in, echt een heerlijk boek om samen te lezen.

Nog meer Hella Jongerius

Eergisteren heb ik foto's van mooie schalen van Hella Jongerius op mijn blog geplaatst en heel toevallig zag ik gisteravond een documentaire over de tentoonstelling 'misfit' die eerder dit jaar bij museum Boijmans van Beuningen te zien was; een overzichtstentoonstelling van haar werk. Haar poldersofa is naar mijn mening een van de mooiste banken maar vooral haar keramiek spreekt mij erg aan. Een ontwerp hoeft niet perfect te zijn, juist het imperfecte is mooi volgens Jongerius, vandaar de naam 'misfit'. Bijzonder vind ik overigens ook dat zij voor zeer uiteenlopende opdrachtgevers werkt: Vitra, maar bijvoorbeeld ook Ikea.

Ik had op dat moment nog geen blog en heb van de tentoonstelling geen foto's gemaakt. Deze gekleurde vazen, waarmee Jongerius een kleuronderzoek heeft uitgevoerd, vond ik echter zo mooi dat ik de foto's (van museum Boijmans) toch graag op mijn blog plaats!

afgerond

Popart